fbpx

Grzybica skóry głowy

Grzybica skóry głowy to choroba wywołana przez dermatofity, czyli grzyby zasiedlające skórę. Głównymi czynnikami chorobotwórczymi są dermatofity antropofilne, czyli występujące w organizmie człowieka, a rzadziej – zoofilne czy geofilne. W efekcie nasilonego namnażania się grzybów dochodzi do pojawienia się zmian skórnych, a także nasilonego wypadania włosów. Leczenie grzybicy skóry głowy wymaga dłuższego stosowania leków przeciwgrzybiczych oraz glikokortykosteroidów.

grzybica skóry głowy

Jakie są przyczyny grzybicy skóry głowy?

Grzybica skóry głowy rozwija się wówczas, gdy na skórze dojdzie do nasilonego namnażania grzybów chorobotwórczych. Za rozwój grzybicy skóry odpowiadać mogą następujące dermatofity:
– dermatofity zoofilne, czyli grzyby bytujące w organizmie człowieka
– dermatofity geofilne, czyli grzyby bytujące w glebie i zdolne do zakażania organizmów zwierzęcych i ludzkich
– dermatofity zoofilne, czyli grzyby bytujące w organizmach zwierzęcych i mogące prowadzić do rozwoju grzybicy także u człowieka
Podkreślić należy jednak, że nie u każdej osoby mającej kontakt z grzybem dojdzie do rozwoju grzybicy. Rozwojowi grzybicy sprzyja nadmierne namnażanie się grzybów, do którego mogą przyczynić się następujące czynniki:
– niewłaściwa higiena skóry głowy
– utrzymywanie się długotrwałej wilgoci skóry głowy (zbyt częste noszenie czapki czy kasku)
– kontakt z osobami chorymi na grzybicę (stosowanie wspólnego grzebienia czy ręcznika)
– uszkodzenia naskórka
– spadek odporności (np. w przebiegu infekcji wirusem HIV, stosowania leków immunosupresyjnych)
– miejscowa lub ogólna antybiotykoterapia lub glikokortykosteroidy
Grzybica skóry głowy najczęściej dotyka osób poddawanych działaniu wspomnianych czynników, a także – małych dzieci.

Rodzaje grzybicy skóry głowy

Najważniejsze odmiany grzybicy skóry głowy to postacie wywołane przez dermatofity antropofilne: grzybica strzygąca, grzybica woszczynowa oraz grzybica drobnozarodnikowa. Takie postacie grzybicy wywoływane są przede wszystkim przez gatunki Trichophyton violaceum, Trichophyton tonsurans, Trichophyton audouini oraz Trichophyton schoenleini. Grzybica strzygąca charakteryzuje się występowaniem drobnych, licznych ognisk chorobowych o charakterze złuszczającym. Ogniska chorobowe są niewyraźnie odgraniczone od otoczenia, a w ich obrębie pojawiają się charakterystyczne nierówno ułamane włosy. Występują także czarne punkciki na powierzchni skóry głowy – są to włosy ułamane tuż nad powierzchnią skóry, które sprawiają wrażenie krótko przystrzyżonych (stąd nazwa grzybicy). Grzybica strzygąca może przybierać postać:
– grzybicy kropkowatej (gdy włosy ułamane są na poziomie skóry)
– grzybicy łupieżowatej (gdy następuje utrata włosów oraz złuszczanie skóry)
– grzybicy złuszczającej (gdy pojawiają się żółte łuski oraz włosy ułamane na wysokości 2 – 4 mm)
Grzybica drobnozarodnikowa to mniej liczne występujące ogniska złuszczające, o większej powierzchni niż w przypadku grzybicy strzygącej. Włosy ułamane są na wysokości 1 – 3 mm, a skóra pokryta jest szarą łuską. Z kolei w przebiegu grzybicy woszczynowej, która zdarza się bardzo rzadko, objawia się obecnością żółtych tarczek, po usunięciu których pozostają obszary wyłysienia o średnicy 1 – 2 cm. Tej postaci grzybicy towarzyszy nasilony stan zapalny, z zaczerwienieniem skóry i świądem, a po wyleczeniu pozostają blizny.
Rzadziej grzybica skóry głowy wywoływana jest przez dermatofity zoofilne, takie jak Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton vemucosum oraz Microsporum canis. Wówczas grzybica skóry głowy ma cięższy przebieg, występują nacieki guzowate i zmiany ropne, z towarzyszącym nadmiernym wypadaniem włosów.

Diagnostyka grzybicy skóry głowy

W celu rozpoznania infekcji grzybiczej skóry głowy nie wystarczy zaobserwowanie zmian skórnych – podobne objawy mogą bowiem towarzyszyć innym schorzeniom. Potwierdzeniem choroby grzybiczej skóry głowy jest dodatni wynik badania mikologicznego, czyli badanie mikroskopowe oraz hodowli grzyba z materiału pobranego ze zmienionych chorobowo zmian skórnych. Pobierane są zeskrobiny naskórka skóry głowy oraz włosy.

Grzybica skóry głowy – leczenie

Każdy przypadek grzybicy skóry głowy wymaga wdrożenia leczenia. Zazwyczaj stosowane jest leczenie doustne, a pełna terapia trwa około 6 – 8 tygodni. Lekami stosowanymi w terapii ogólnej grzybicy skóry owłosionej są m.in.: gryzeofulwina, terbinafina, flukonazol i itrakonazol. Terbinafina jest lekiem, który daje lepszy efekt w przypadku zakażenia grzybem Trichophyton tonsurans, natomiast itrakonazol i gryzeofulwina przynoszą lepszy efekt terapeutyczny w infekcjach Microsporum. Leczenie ogólne warto uzupełnić terapią miejscową, a w razie współwystępowania zakażenia bakteriami – także antybiotykoterapią. Konieczne jest także dokładne mycie grzebieni ciepłą wodą z mydłem, a także odkażanie pościeli.
W ramach profilaktyki grzybicy owłosionej skóry głowy należy regularne mycie włosów i dokładne ich suszenie, niedopuszczanie do nadmiernej wilgotności włosów (np. nosząc czapkę, pod którą skóra się poci), a także korzystanie wyłącznie z własnych przedmiotów higieny osobistej (grzebienie, ręczniki).

Nad poprawnością merytoryczną opisu czuwa

Dr Ewa Kopycińska

Lekarz dermatolog, trycholog, specjalista medycyny estetycznej

Ewa Kopycińska - Dermatolog, specjalista trycholog, ekspert medycyny estetycznej, członek polskiego towarzystwa medycyny estetycznej i anti-aging, międzynarodowego stowarzyszenia lekarzy dermatologów - trychologów „International Dermoscopy society oraz International trichoscopy society” i członek Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego.

Nasi partnerzy :

Alma
Alma Harmony XL
Alma
Mediderma
LPG
LPG
Filorga
ITP SA
ITP SA

Zadzwoń w celu konsultacji

Z chęcią odpowiemy na wszystkie pytania

lub

wizyta Umów wizytę
Ta strona wykorzystuje pliki Cookies do poprawnego działania. Polityka prywatności Akceptuję